«Tan m'abellis vostre cortes deman,
qu'ieu no me puesc ni voill a vos cobrire.
Ieu sui Arnaut, que plor e vau cantan;
consiros vei la passada folor,
e vei jausen lo joi qu'esper, denan.
Ara vos prec, per aquella valor
que vos guida al som de l'escalina,
sovenha vos a temps de ma dolor»
(Dante, Divina Commedia, Purg., XXVI, 140-147)
Poi s'ascose nel foco che gli affina
ReplyDelete("S eltünt, mint kit a láng tisztulni hína." /ford. Babits/)
szegény Arnaut Danièl...
na meg még TSE:
Quando fiam ceu chelidon—O swallow swallow
("Mikor leszek olyan, mint a fecske?")
Hm-hm... a szakerto. :)
ReplyDelete